ايرانه خانم زيبا ...

"هر دم ايد غمي از نو به مبارك بادت"

آمدم بگویم عاشقت هستم مادر
روسریت که کنار رفت دیدم چقدر زمستان از سرت گذشته که اینهمه بهار بهار بشکوفاني فرزندانت را
مادر حالا که در غم فرزندانت دراوج بهار اینچنین پریشان خزاني
بگو چه كنم برايت مادر؟

بگذار من ،من پریشان ...
ببویم موهایت را
بر چشمم بگذارم دستانت را
سرمه کنم خاک پایت را
ببوسم بغض گلویت را
اصلن
سینه باز کنم بریزی توی قلبم غصه هایت را؟
تاریک بشوم بباری روی تنم شراره هایت را؟
گیسو پریشان کنم بدهم دست باد ضجه هایت را؟
كوير بشوم بباري روي تنم ابر چشمهایت را ؟
تو بگو برایت چه کنم مادرم ؟
مادرم...
ایرانم....
ایرانه خانم زیبا...